A A A

Istorijski zapisi sa naših prostora

Jedan od prvih i važnih zanata kojim su se Čečavci počeli baviti jeste kovački. Prvi kovači za koje se zna bili su samouki. Međutim, nije jasno kako su i na koji način dolazili do neophodnog kovačkog alata. Vjerovatno su postojale trgovačke veze sa tada razvijenijim naseljima u okolini.

Drugi svjetski rat Čečavci će pamtiti po bratoubilaštvu. Sva stradanja iz vremena rata djela su ideoloških zavađene braće. Pobjednici su svojim poginulim borcima 1962. godine podigli skromno „partizansko groblje" nedaleko od današnjeg centra sela. Kosti poznatih i nepoznatih palih boraca prenesene su u groblje i grobnice skromno obilježene pločama na dan četvrtog jula.
Od tada se tradicionalno u Donjoj Čečavi održavao narodni zbor, a na groblje polagani vijenci sve do višestranačkih izbora i dolaska na vlast Srpske demokratske stranke 1991. godine.

Oni koji se iz političkih razloga bave statistikom često navode da Čečavaca nikada nije bilo u lokalnim političkim i državnim organima i da su namjerno i smišljeno zaobilaženi. Na ovo su ljudi iz politike odgovarali da Čečavci u Tesliću nemaju svojih sposobnih ljudi.

Organizacija državne vlasti u Čečavi počinje osni-vanjem Mjesnog narodnog odbora (MNO) 1944. godine. NJegov predsjednik bio je Gavro Simeunčević a sekretar Mika Jotanović. Sjedište mu je bilo prvobitno u kući Filipa Lukića, a zatim u prostorijama osnovne škole u Gornjoj Čečavi. 1946. godine MNO se preselio u tek sagrađenu drvenu zgradu u blizini Zadružnog doma u Donjoj Čečavi. U to vrijeme njegov predsjednik je bio Mirko Petrović a sekretar Branko Simić iz Osredaka. Sa osnivanjem opštine Čečava (1950) sjedište državne administracije seli se u adaptiranu zgradu bivše štale koju je sagradila za svoje potrebe Seljačka radna zadruga. Predsjednik opštine bio je Stojan Pepić, a sekretar Dragan Prodić.

Među malim zanimljivostima Čečave navodim i jednu koja možda i nije toliko zanimljivost koliko može biti poučna. Donosim je kao priču o neprijateljima i neprijateljstvu bližnjih, pojavi koja je srpska bolest i srpska nesreća. Da li su, zaista, različita uvjerenja i različiti pogledi na budućnost trebali biti plaćeni neprijateljstvom i krvlju?