Skip to content Skip to left sidebar Skip to footer

Gradnja i istorija Crkve

CRKVA

Gradnja Crkve u Čečavi započela je 1861. godine. Posvećena je Roždestvu presvete Bogorodice i u Ljetopisu parohije Čečavske spominje se kao „Hram Roždestva Presvete Bogorodice". Gradnja je završena 1865. godine, a crkvu je osveštao 8. septembra episkop Visarion. Zemlju za crkvu je kupio i fermon platio pop Stojan Stanković…

 

Zvonik crkve poslije rušenja u bombardovanju 1943.

Kada je pop Stojan došao u Čečavu, selo nije imalo crkvu. Prve svešteničke službe držao je na proplanku zvanom Zborište (mjesto između Stražbenice i Glavice), ispod drvenog krsta visokog 6 metara.

Gradnju crkve vodili su pop Stojan i sin mu Stevan, koji je već bio „izučio knjigu" i rukopoložen 1. oktobra 1853. godine od mitropolita Prokopija u staroj Arhanđelovskoj crkvi sarajevskoj.

Sagrađena crkva „doneklen je zidana, a od pola je od tvrdih hrastovih greda napravljena. Velika je u dužinu 28 aršina i u širinu 14 aršina, pokrivena je hrastovim daskama." Crkva nije imala toranj, pa je njegova izgradnja izvršena nakon 14 godina (1879).

Crkva je od nepokretnog imanja imala jednu kuću i jednu bašču. Crkvenim računima rukovodi Crkveni odbor koji se bira od parohijana na period od tri godine. Crkvena služba vrši se svake nedjelje i praznikom.

Crkvenu parohiju čine dva sela: Čečava i Osredak.

U vrijeme izgradnje crkve Čečava pripada banjalučkom kadiluku. Turske vlasti nisu dozvoljavale Srbima propovijedanje vjere i izgradnju bogomolja bez odobrenja samog sultana. Zbog toga je pop Stojan nakon dolaska u Čečavu više godina službu božiju obavljao bez bogomolje. Da bi ishodio odobrenje za gradnju morao je sa delegacijom od 12 ljudi lično otići u Stambol (današnji Istambul) i moliti Sultana Abdul-Mecida za dozvolu za izgradnju crkve. Sultan je uvažio molbu sveštenika Stojana Stankovića i njegovih parohijana, pa je dozvolio izgradnju hrama. Na ulazu u crkvu stajala je ploča sa urezanim natpisom: „SA DOZVOLOM CARA ABDUL-MECIDA I SA ZNANJEM VLADIKE DIONISIJA"

Priča se da je delegacija Čečavaca do Stambola išla karavanskim putem mjesec dana i da je bila srdačno prim-ljena. Nije zapisano koji ljudi su se nalazili u delegaciji. Nada Laušević i danas ima komplet za crnu kafu od bakra u ručnoj izradi, koji je sultan Abdul-Medžid poklonio popu Stojanu. Komplet je za šest osoba i sastoji se od ibrika, šećernice, pepelnice i šest šoljica sa tacnama.

Sa početkom I svjetskog rata austrougarske vlasti u svom osvetničkom pohodu na Srbe vrše premetačinu u crkvi i uništavaju arhivu crkvene opštine i škole. Vrhunac uvrede srpskog naroda predstavlja skidanje i odnošenje crkvenog zvona koje je korišteno za odlivanje topovske đuladi. Od crkve ga je odvezao na saonicama Sveto Tomić. Godine 1936. uz crkvu je sagrađen novi zvonik i nabavljeno novo zvono. Nabavio ga je trgovac Ljubo Đekić iz Engleske. Prilikom njemačkog bombardovanja crkve 1943. godine crkva je srušena ali je zvonik ostao uspravan. Sa crkvom su ponovo uništene dragocjenosti i crkvena arhiva. Masivnu drvenu građu vojske su koristile za ogrev. Poslije Drugog svjetskog rata crkva je ponovo sagrađena a poslije toga adaptirana nekoliko puta. Na izgradnji je radio majstor Savo Brestovac, a kasnije adaptacije izvo-dio je Slavko Tomić zvani Vrebac.

O postojanju crkve u Čečavi prije 1861. godine nema tragova. Postoji predanje da je drvena postojala na loka-litetu zvanom Crkvine (granica zaselaka Lokve, Rečani i Gaj), između puta Gornja Čečava — Rečani i karavanskog puta za Javorovu „i da je jedne noći omrknula a ne osvanu-la". Prema kazivanju Svete Prodića, prilikom izgradnje obora za Zemljoradničku zadrugu na Crkvinama (oko 1950. godine), Milinko Tomić je na dubini oko jednog metraiskopao bakarni krst. Taj krst nije sačuvan. Čuo sam priču da je Gojo Vučić na svojoj njivi na Crkvinama poslije rata takođe izorao metalni krst koji je čuvao Dejan Stokić i predao ga Bogdanu Vidoviću (tadašnji šef OZNE). Ne zna se da li je krst sačuvan. Na Crkvinama su donedavno postojala tri ogromna kamena, neobrađena i sa velikom površinom iznad zemlje. Sličnim kamenim gromadama Srbi su obilježavali mjesta sahranjivanja mrtvih, pa se vjerovatno i na ovom mjestu nalazilo groblje. Danas na tom mjestu postoji samo jedan kamen dok su ostali razbijeni poslije rata i korišćeni za nasipanje puta. Na oko dvjesta metara od mjesta gdje se nalazila crkva postoji kameni masiv prečnika oko 40 metara i visine oko 30 metara. Kamenjar je krečnjački i zove se Grumina. Moguće je da se na tom lokalitetu nalazilo groblje, koje su Srbi zvali „Gromile", a čiji tragovi su pronađeni na Ozrenu i u Hercegovini.

Do prije nekoliko godina na Crkvinama su se mještani sastajali za Božić i igrali kolo.

Dana 22. 9. 1994. godine obišao sam lokalitet Crkvine sa arheologom Đorđem Jankovićem, profesorom Filozofskog fakulteta u Beogradu, po kome je predanje o postojanju crkve u ovom mjestu vjerovatno tačno.

0 Comments

Још нема коментара

Оставите коментар

Ваша адреса е-поште неће бити објављена. Неопходна поља су означена *

Ово веб место користи Акисмет како би смањило непожељне. Сазнајте како се ваши коментари обрађују.