Skip to content Skip to left sidebar Skip to footer

Škola pod hrastom

Prema pričanju najstarijih Čečavaca, školski rad u Čečavi počeo je 1870. godine. Te godine, u organizaciji i uz pomoć sveštenika Stevana Stankovića, Čečavce pismenosti počinje da uči najpismeniji mještanin Jovan S. Jotanović zvani Krezo. Jovan je bio težak, ali se prvi u selu obrazovao, naučivši uz sveštenike pisanje i crkveno pojanje. Sveštenici pozivaju svoje parohijane da se opismene i školsku nastavu organizuju pod hrastom u neposrednoj blizini crkve, gdje Jovan polaznike uči pisanju, crkvenom pojanju i istoriji srpskog naroda.12:39:48

Osnovna škola u Čečavi: Sagrađena 1931, a srušena 1992. godine

Dr Milenko S. Filipović je zapisao da je još pedesetih i šezdesetih godina prošlog vijeka jedini pismen čovjek u ovom kraju bio Vaskrsija Kršija Tejić iz Ukrinice. Kaže da je umio da povezuje knjige i da se na mnogima potpisao.
Hrast pod kojim su prvi put sricana slova postoji i danas. Smatra se da je stariji od 300 godina. Širina krošnje mu je veća od visine a prečnik debla iznosi oko 1,5 metar.

 

Sample Image

Majstori sa uglednim mještanima (1931)

 Prvi red: (s lijeva na desno), prvi lik nepoznat, Milinko Jotanović,
Jovica Kovačević, Filip Lukić, Lekso Đekić i Marko Pejičić.
Drugi red: Radovan Prodanović, Marko Miljić, Marko Simeunčević,
Trivo Đuričić, Slavko Majstorović, Jovo Prodić i Trivun Prodanović.
Treći red: četiri nepoznata majstora koji su gradili školu, Radosav
Prodanović, Gavro Simeunčević i Maksim Đekić.
Četvrti red: Branko Tomić, Đorđo Tomić, Vid Đekić, Jovan Antić,
Vladimir  Prodanović,  Vlajko  Tomić,  Danilo  Prodanović   i  Panto
Đukanović.
 
 
Sample Image
Učitelji i nastavnici na okupu (1965)
Stoje: (s lijeva na desno) Marko Prodanović (poslužitelj), Budimir Šoš-kić, Kruna Trajković, Inga Savković, Tošo Pejičić, Gordana Šoškić, Milosava Rajlić, Alma Stojanović, Stojanka Jotanović, Novica Stojano-vić i Zvonko Katić.
Čuče: Mehmed Karić, Pavle Savković, Emilijana Gogić, Milorad Bulato-vić, Zorka Simović i Milovan Simović.
 

Prvu konfesionalnu školu u Čečavi osniva sveštenik Jevrem Stanković, sin popa Stevana, 1882. godine. Školska nastava se izvodi u crkvenoj zgradi sve do izgradnje škole 1903. godine. Jevrem Stanković obavlja učiteljsku dužnost sve do rukopoloženja 1890. godine. Nakon toga u Čečavu, opet zaslugom popa Jevrema, stiže prvi školovani učitelj. Bio je to Svetislav Stojisavljević. Ne zna se odakle je došao. Sveštenik i učitelj ubrzano rade kod vlasti na izgradnji školske zgrade i uspijevaju da 1903. godine sagrade prvu školsku zgradu. Graditelji su bili iz Maglaja, a među njima spominje se izvjesni majstor Maksim.

 Sample Image
Drugarska uspomenh (s lijeva na desno) Ratko Petković, Duško Loš Pavle Savković i Ranko Pavlović (1964. g. ispred Osmogodišnje škole u Donjoj Čečavi)

 

Poslije Svetislava Stojisavljevića u Čečavi su uči-teljsku službu obavljali: Đorđe Bugarski iz sela Laze (Srem), Dušan Kostrešević iz Šnjegotine, Anka Milo-šević iz Banja Luke, Mihailo Popović iz Gradiške, Stevo Stojanović iz Lipovljana kod Lipika, Dušan Ma-letić iz Sremskih Karlovaca i Zorka Jotanović (kćerka popa Jevrema), prvi svršeni učitelj iz Čečave. Zorka Jotanović je učiteljica neprekidno do Drugog svJetskog rata.

Poslije rušenja škole 1992. godine školska arhiva i školska biblioteka nisu sačuvane, tako da je vandalizam rušitelja izbrisao svaki trag ove najstarije srpske ško-le u tešanjskoj nahiji i jedne od najstarijih u Bosni i Hercegovini. Nastava se poslije toga izvodi u adaptira-noj prostoriji bivšeg zadružnog doma (ranije bila pro-davnica). Školske 1994/95 godine osnovnu školu u G.

Čečavi pohađaju svega 22 učenika. O izgradnji nove škole prestalo se govoriti. U međuvremenu izgrađena je crkvena stambena zgrada na mjestu gdje se nekada nalazila škola a kasnije sokolana. Gradnju ovog objekta organizovao je sve-štenik Milorad Simić dobrovoljnim prilozima predu-zeća, opštine i građana. Zgrada je građena u ljeto 1994. godine. Gradnju je izvodilo DP „Graditelj" iz Teslića.

Poslije Drugog svetskog rata u Čečavi učiteljuju: Ve-linka Odić, Anto Zelić, Lepa Prodanović, Ranko i Ivana Petrović, Živojin (Žika) i Stana Tešić, Ivan Rušec, Pero i Suzana Nedeljkov, Branko i Smilja Simić, Drago Lesar, Zdravko Magazin, Dragaš Furundžić, Pavle Savko-vić, Veljko i Nada Laušević, Dušan Lojović, Ranko i Slavica Pavlović, Rade Pejičić, Lepomir Milošević,
Sample Image

Učiteljice Zorka Jotanović i Lepa Simić sa svojim učenicima (oko 1937)

Nikola Šoljan, Stojanka Jotanović, Budimir Jojić, Bra-nislava Bulatović, Miroslav Stefanović, Rodoljub Mi-jailović, Dragana Denčić, Ruža Ilić, Savo Jović, Anka Delić, Boško Jotanović, Tošo Pejičić i Kruna Traj-ković.

Zbog povećanog broja polaznika 1954. godine otvaraju se dvije područne škole: u Planama i u Stupama. Škola u Planama zatvorena je 1982. godine, a u Stupama 1985. Broj učenika se smanjio toliko da rad škole nije bio opravdan.

Osim Zorke Jotanović i njene kćerke Mire, Čečava je poslije rata dala dosta učitelja: Nada Jotanović-Laušević, Pavle Savković, Rade Pejičić, Boško Jotanović, Sto-janka Jotanović, Mileva Jotanović, Vidojka Krunić, Zagorka Đekić, Blagoje Stanojević, Trivuna Vučić, Zora Prodić i Ljubica Prodić.

Prva školska zgrada nalazila se ispod same crkve. Bila je izgrađenaod drveta, a sagradila je Crkvena opšti-na. Druga školska zgrada sagrađena je nešto niže (iznad mjesta gdje je igralo kolo). Građena je od nepečene cigle i imala je jednu učionicu i sobu za učitelja. Bila je pokri-vena crijepom „biberom". Ova zgrada je brzo dotrajala i postala neuslovna, pa se 1929. godine pristupilo izgra-dn>i nove školske zgrade. Za vrijeme gradnje (oko dvije godine) nastava se izvodila u zgradi Sokolskog društva. Škola je sagrađena 1931. Bila je duga 16 i široka 12 metara. Imala je dvije učionice, podrum, dva stana za učitelje na spratu, biblioteku i potkrovlje. Srušena je iz neobjašnjivih razloga 1992. godine u akciji koju je organizovao Mjesni odbor Srpske demokratske stranke, na čijem čelu je bio Milorad Marković, koji je istovremeno bio i direktor Osnovne škole u Čečavi. Akciju rušenja podržao je sveštenik Milorad Simić, a u njoj su učestvo-vali Branko Stanković (kasnije predsjednik SDS u Čečavi) i Slavko Tomić (Vrebac). Na dan kada je zakazano rušenje pojavilo se nekoliko ljudi koji su pokušali da to spriječe (Nedeljko Tomić i Radovan Vučić), ali im to nije pošlo za rukom. Direktor Milorad Marković ubrzo je pobjegao u Crnu Goru.

Spomen-ploča poginulim proleterima, koja se nalazi-la na ulazu u školu, odnesena je i ne zna se gdje se nalazi. U jednom društvu sam čuo da je razbijena tako što ju je „čovjek iznio iz kuće i razbio na cesti".Kum škole u Čečavi bio je Ljubomir Simić, trgovac iz Teslića. Bio je oženjen Sofijom Stanković (Đorđe).

Jedno vrijeme imao je trgovinu u Čečavi, a zatim je odselio u Teslić. Sofija je sahranjena na groblju kraj crkve. Mnogi se danas pitaju ko je Sofija Simić kad se na groblju zaustave pred njenim spomenikom (u Čečavi nema Simića).

Prepis izknjige "Čečava", po odobrenju autora 

 

0 Comments

Још нема коментара

Оставите коментар

Ваша адреса е-поште неће бити објављена. Неопходна поља су означена *

Ово веб место користи Акисмет како би смањило непожељне. Сазнајте како се ваши коментари обрађују.