Skip to content Skip to left sidebar Skip to footer

Porodica Prodić

Prodići su jedna od brojnijih čečavskih porodica. Po predanju porijeklom su iz Crne Gore. Sveto Prodić, najstariji potomak Prodića danas, pamti priču predaka prema kojoj su Prodići živjeli negdje na području Šnjegotine, pa su došli u sukob sa Turcima koji su im u znak odmazde pripremali pokolj za Božić. Saznavši za Turske namjere trojica braće Prodića organizovano krenu u seobu i dođu u Čečavu na mjesto Poljci (Raskršće u Stanojevićima). Jedan od braće se tu zadrži sa porodicom, drugi ode u Vitkovce, a treći u Pojezinu kod Dervente.

Po porodičnom predanju prvi predak Prodića za koga se zna zvao se Proda i živio je u Šipragama. Imao je sina čije ime se ne pamti, (pretpostavlja se da se zvao Stojan), ali se zna da je on imao sina Blagoja. Blagoja je imao sina Stanoja, a Stanoje sina Simu. Sa sigurnošću se zna da je Simo Prodić živio u Čečavi sa braćom Kuzmanom, Damjanom i Lazom. Imao je tri sina: Tomu, Akima i Jovu. Tomo je imao sinove Radu i Stojana, a Akim Milovana i Rajka. Jovina djeca su Sveto, Novak, Milan, Vlado, Dušan, Branko i Radovan. Sa Poljca Prodići dolaze na lokalitet Stražbenice vjerovatno početkom 19. vijeka. Stražbenica je u to vrijeme bila pod gustom starom hrastovom šumom. Po svom položaju brdo je dominiralo okolinom i gotovo da predstavlja centar okoline koja je bila naseljena. U to vrijeme na Stražbenici se nalazila Turska postaja. Otuda i potiče naziv Stražbenica. Najpoznatiji potomak Prodića je Jovo Prodić. Bio je trgovac i prvi predsjednik čečavske opštine od 1929 — 1932. godine. Sjedište opštine za područje Čečave, Ukrinice, Rastuše i Radnje bilo je u Jovinoj kući. Jovo je u svojoj kući imao i trgovinu od 1919-1931. godine. Njegov sin Sveto takođe je bio trgovac. Radio je u zadružnoj prodavnici u Čečavi. Sveto je kapitulaciju Kraljevine Jugoslavije dočekao kao vojnik na granici s Albanijom. Zarobljen je i sa vojnicima Srbima deportovan u Njemačku. Deportacija je trajala više mjeseci. U Čapljini je pobjegao iz stroja za strijeljanje i uspio da se spasi. U Sarajevu je određen kontigent za deportaciju koja je išla preko Slavonskog Broda i Mađarske za Njemačku. U zarobljeništvu Sveto Prodić boravi od 18. aprila 1941. godine do septembra 1945. godine. Boravi u više mjesta. Radi uglavnom kao poljoprivrednik na imanjima Nijemaca. Najduže vrijeme boravio je u Luizburgu i Filingenu. I danas se sjeća svojih gazda Ota Šupa i Filipa Gestlera. Radeći u šumi slomio je nogu i bio u bolnici tri mjeseca. Invalidska komisija savezničke vojske priznala mu je 40% invalidnosti. U Jugoslaviji mu je taj procenat smanjen i po ovom osnovu nije ostvario nikakva prava. Iz Čečave su u zarobljeništvu za vrijeme Drugog svjetskog rata bili i Rade Tomić, Miloš Lazić, Dušan Pejičić, Dušan Bjegojević i Dušan Tomić. Dušan Tomić se oženio Njemicom i po oslobađanju iz Njemačke otišao u Ameriku. Nikada nije dolazio u Čečavu. Umro je u Americi 1993. godine.

0 Comments

Још нема коментара

Оставите коментар

Ваша адреса е-поште неће бити објављена. Неопходна поља су означена *

Ово веб место користи Акисмет како би смањило непожељне. Сазнајте како се ваши коментари обрађују.